دشمن و دوست

دیگران از صدمة اعدا همی نالند و من

از جفای دوستان گِریم ، چو ابر بهمنی

سست عهد و سرد مِهرند این رفیقان همچو گٌل

ضایع آن عمری که با این سست عهدان سر کٌنی

دوستان را می نپاید الفت و یاری ، ولی

دشمنان را همچنن برجاست کید و ریمنی

کاش بودی به گیتی ، استوار و دیر پای
دوستان در دوستی ، چون دشمنان در دشمنی